எழுத்தாளர் மனோகர் மைசூரு எழுதிய மற்ற சிறுகதைகளை வாசிக்க இங்கு கிளிக் செய்யவும்
ஒரு சிறிய கிராமத்தில் ரமேஷ் என்ற இளைஞன் வாழ்ந்தான். அவன் புத்திசாலி, ஆனால் கோபக்காரன். யாராவது தவறு செய்தால் உடனே வாய்க்கு வந்தபடி பேசிவிடுவான். அதனால் பல உறவுகளும், நட்புகளும் சிதைந்தன.
ஒரு நாள், கிராமத்தின் மூத்த ஞானி கோவிந்தசாமி அவனை அழைத்தார்.
“ரமேஷ், உன்னிடம் ஒரு கேள்வி. ஒரு கல்லை தண்ணீரில் எறிந்தால் என்ன ஆகும்?”
“அலைகள் வரும் ஐயா.”
“ஆமாம். ஆனால் தண்ணீரே மௌனமாக இருந்தால்?”
“அலைகள் சிறிதாகி மறைந்துவிடும்.”
ஞானி புன்னகைத்தார். “அதுதான் மௌனத்தின் சக்தி.”
சில மாதங்கள் கழித்து, ரமேஷுக்கும் அவன் நெருங்கிய நண்பன் சுரேஷுக்கும் பெரிய வாக்குவாதம் வந்தது. சுரேஷ் பலர் முன்னிலையில் ரமேஷை அவமானப்படுத்தினான். ரமேஷின் உள்ளம் கொதித்தது. வார்த்தைகள் நாவின் நுனியில் வந்து நின்றன.
ஆனால் அவன் ஞானியின் வார்த்தைகளை நினைத்தான். மௌனமாக இருந்தான். ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை. நிதானமாக திரும்பி நடந்தான்.
கூடியிருந்தவர்கள் அதிர்ந்தனர். சுரேஷே தயங்கினான். அவன் எதிர்பார்த்த சண்டை வரவில்லை. அவனுடைய கோபமே அவனை எரித்தது.
மூன்று நாட்கள் கழித்து சுரேஷ் வந்தான் — கண்களில் வருத்தத்துடன்.
“ரமேஷ், மன்னிக்கவும். நீ பேசியிருந்தால் நான் இன்னும் கடுமையாக பதில் சொல்லியிருப்பேன். உன் மௌனம்தான் என் மனசாட்சியை எழுப்பியது.”
அன்று ரமேஷ் உணர்ந்தான் — வார்த்தைகள் காயப்படுத்தலாம், ஆனால் மௌனம் மாற்றலாம். சில நேரங்களில், பேசாமல் இருப்பதே மிகப் பெரிய பதில்.
மௌனம் தோல்வியன்று — அது வலிமையின் வேறொரு முகம்.
எழுத்தாளர் மனோகர் மைசூரு எழுதிய மற்ற சிறுகதைகளை வாசிக்க இங்கு கிளிக் செய்யவும்
(முற்றும்)
This post was created with our nice and easy submission form. Create your post!


GIPHY App Key not set. Please check settings