எங்கள் ஓட்டு விற்பனைக்கு அல்ல (சிறுகதை) - தெனாலி ராமன்

எழுத்தாளர் தெனாலி ராமன் எழுதிய மற்ற சிறுகதைகளை வாசிக்க இங்கு கிளிக் செய்யவும்

அருணாச்சல மலையின் அடிவாரத்தில் இருந்த அந்தச் சிறிய கிராமம், தேர்தலையொட்டி பரபரப்பாக இருந்தது. வழக்கம்போல வேட்பாளர்கள் பணத்தையும், பரிசுப் பொருட்களையும் வாரி இறைத்துக் கொண்டிருந்தனர். அந்த ஊரின் ஒதுக்குப்புறமான குடிலில் சிவநேசன் என்ற முதியவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் ஒரு தீவிர சிவபக்தர்; ஊர் மக்கள் அவரை ஒரு ஞானியாகவே பார்த்தனர்.

தேர்தலுக்கு இன்னும் இரண்டு நாட்களே இருந்தன. அன்று இரவு, ஆளுங்கட்சியின் முக்கியப் புள்ளியான ரங்கநாதன், சிவநேசனின் குடிலுக்கு வந்தார். கையில் ஒரு தடிமனான கவருடன் நுழைந்தவர், “சாமி, இந்த ஊர்ல நீங்க சொன்னா கேக்காத ஆளே இல்லை. இந்தாங்க ஒரு லட்சம் ரூபாய். உங்க வாக்கு எங்களுக்குத்தான், அப்படியே மத்தவங்களுக்கும் கொஞ்சம் எடுத்துச் சொல்லுங்க,” என்றார் அதிகாரத் தொனியில்.

சிவநேசன் நிதானமாகத் தன் கண்களைத் திறந்தார். “ரங்கநாதா, இந்த ஊர் மக்கள் காலையில கோயிலுக்குப் போய் இறைவனை வணங்கிட்டு வர்றப்போ என்ன வேண்டுவாங்க தெரியுமா? ‘நல்ல மழை பெய்யணும், நிம்மதியா வாழணும்’னுதான் வேண்டுவாங்க. அந்த வேண்டுதலை நிறைவேற்ற வேண்டிய கடமை இறைவனுக்கு இருக்கு. ஆனா, அந்த இறைவனே உன்னைப் போன்ற ஆட்சியாளர்கள் மூலமாதான் நன்மைகளைச் செய்றார். அப்படிப்பட்ட புனிதமான ஒரு பொறுப்பைத் தேடுற நீ, அதுக்கு விலையா பணத்தைக் கொடுக்கிறியே, இது நியாயமா?” என்றார்.

ரங்கநாதன் சிரித்துக்கொண்டே, “சாமி, இதெல்லாம் அரசியல். இப்போ காசு கொடுத்தாதான் ஓட்டு விழும். இதுல என்ன ஆன்மீகம் இருக்கு?” என்றான்.

சிவநேசன் புன்னகைத்தார். “ஆன்மீகம்னா என்னன்னு நினைக்கிற? உன்னோட ஆத்மாவுக்குத் துரோகம் செய்யாம இருக்குறதுதான் ஆன்மீகம். ஒரு ஓட்டுங்கிறது வெறும் காகிதம் இல்லை; அது ஒரு குடிமகனோட தர்மம். தர்மத்தை விலைக்கு வாங்குறவனும் பாவி, விக்கிறவனும் பாவி. நீ கொடுக்கிற இந்தப் பணம் அஞ்சு வருஷத்துக்கான அவங்களோட உரிமையைப் பறிச்சுடும். பசிக்குதுன்னு ஒருத்தன் தன் வீட்டுக் கூரையையே பிரித்து அடுப்பு எரிக்கப் பயன்படுத்துறதும், பணத்துக்காக ஓட்டை விக்கிறதும் ஒண்ணுதான்; கொஞ்ச நேரப் பசி ஆறும், ஆனா வாழ வழி இல்லாமப் போயிடும்,” என்றார் கணீரென்ற குரலில். அடுத்த நாள் காலை, சிவநேசன் ஊர் மந்தை வெளிக்கு வந்தார். ஊர் மக்கள் கூடினர். அவர் கையில் ஒரு சிறு விளக்கை ஏற்றி வைத்தார். “மக்களே, இந்த விளக்கோட ஒளி எப்படிப் பாதை காட்டுதோ, அப்படிதான் உங்க ஓட்டும். வெளிச்சத்தை யாராவது விலைக்கு வாங்குவாங்களா? இருட்டுக்குத் தான் பயப்படணும். காசு வாங்கிட்டு ஓட்டுப் போடுறது, உங்க வீட்டு வாசல்ல நீங்களே விஷம் கலந்த பாலை வைக்கிற மாதிரி. நம்ம ஊர் கோயிலுக்குப் போய் ‘நல்லது நடக்கணும்’னு வேண்டிட்டு, வெளிய வந்து தர்மத்தை விக்காதீங்க,” என்று உருக்கமாகப் பேசினார்.

அவர் பேச்சில் இருந்த உண்மையும், ஆன்மீக பலமும் மக்களின் மனதைத் தொட்டது. அன்று மாலை, ஊர் எல்லையில் ஒரு பெரிய பதாகை வைக்கப்பட்டது: “எங்கள் ஓட்டு விற்பனைக்கு அல்ல – இது எங்கள் தர்மம்!”

தேர்தல் நாளன்று, ரங்கநாதன் ஆச்சரியப்பட்டார். மக்கள் வரிசையில் நின்றனர், ஆனால் யாரும் யாரிடமும் பணம் கேட்கவில்லை. சில இளைஞர்கள் பணத்தை வாங்க மறுத்துத் திருப்பிக் கொடுத்தனர். சிவநேசன் சொன்னது போல, ஓட்டு என்பது வெறும் அரசியல் அதிகாரம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு மனிதனின் மனசாட்சியின் குரல் என்பதை அந்த ஊர் உணர்ந்து கொண்டது.

ஆன்மீகம் என்பது கோயிலுக்குப் போவது மட்டுமல்ல, பொதுவாழ்வில் நேர்மையைக் கடைப்பிடிப்பதும் தான் என்ற பாடம் அன்று அந்த கிராமத்தில் விதைக்கப்பட்டது.

(முற்றும்)

This post was created with our nice and easy submission form. Create your post!

Ad# : Grab your Home and Kitchen Deals in Amazon

யதார்த்தத்தின் வலி (சிறுகதை) – மீனாக்ஷி சேகர்

தனிக்குடித்தனம் (சிறுகதை) – ஸ்ரீவித்யா பசுபதி

நகுலனின் நாலு கட்டு வீடு நூல் (விமர்சனம்) – தி. வள்ளி, திருநெல்வேலி

பூங்காவும்… மாவீரர்… ஐஸ்கிரீம் ஷாப்பும்! (சிறுகதை) – தெனாலி ராமன்

குடும்பம் ஒரு கோயில் (சிறுகதை) – தெனாலி ராமன்