in ,

பயணம் : பிள்ளையார்பட்டி முதல் சமணர் படுகை வரை- மனோகர் மைசூரு

அது ஒரு திடீர் அழைப்பு—என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தியது. என் மகனுக்கு ‘கிரீன் கார்டு’ கிடைத்தால் பிள்ளையார்பட்டி விநாயகரை தரிசிப்பதாக என் மனைவி நீண்ட காலத்திற்கு முன்பு ஒரு நேர்த்திக்கடன் வேண்டியிருந்ததை நினைவுபடுத்தினார். பலமுறை தள்ளிப்போன இந்தப் பயணம், இப்போது “இறுதி அழைப்பாக” வந்திருப்பதை உணர்ந்தேன். அதிகாலை 4:00 மணிக்கு திருச்சி வந்திறங்கி, அங்கிருந்து டாக்ஸி  மூலம் பிள்ளையார்பட்டி நோக்கிப் பயணமானோம்.

காலை 6:00 மணிக்கு நாங்கள் ஏற்கனவே முன்பதிவு செய்திருந்த பிள்ளையார்பட்டி கோயில் டிரஸ்ட் தங்குமிடத்தை அடைந்தோம். அறைகள் அடிப்படை வசதிகளுடன் எளிமையாக இருந்தன, வெந்நீர் குளியல் புத்துணர்ச்சி அளித்தது. விநாயகருக்கு உகந்த அருகம்புல் மாலையை (ஒரு முழம் ₹10) வாங்கிக்கொண்டு தரிசனத்திற்குச் சென்றோம்.

பக்தர்களின் கூட்டம் குறைவாக இருந்ததால், மிக நிதானமாகவும் அமைதியாகவும் தரிசனம் கிடைத்தது. கோபுரத்தின் முன் பகுதி ‘கூரை’ போட்டு மறைக்கப்பட்டிருந்தது கோபுர அழகை மறைப்பது போல் இருந்தது (அநேகமாக கும்பாபிஷேகப் பணிகளுக்காக இருக்கலாம்). தரிசனம் முடித்து கூகுள் மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் அருகில் உள்ள காரைக்குடி அன்னலட்சுமி ஹோட்டலில் காலை உணவை முடித்தோம். இடியாப்பம், தேங்காய்ப்பால், தோசை, பொங்கல், இட்லி என ஆர்டர் செய்தோம். ஆனால்,  செட்டிநாட்டு சிறப்பான சுவையை எதிர்பார்த்த எங்களுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது; விலைக்கேற்ற சுவையோ அல்லது சூழலோ அங்கு இல்லை.

வைரவர் கோயிலும் பூட்டியிருந்த அருங்காட்சியகமும்

பிள்ளையார்பட்டியிலிருந்து சுமார் 2 கி.மீ தொலைவில் உள்ள வைரவர் கோயிலுக்குச் சென்றோம். மூலவருக்கு தீபம் ஏற்றி வழிபட்ட பிறகு, அதே வளாகத்தில் உள்ள மற்ற உள்ளூர் தெய்வங்களையும் தரிசித்தோம். அங்கிருந்து 500 மீட்டர் தொலைவில் உள்ள செட்டிநாடு பாரம்பரிய அருங்காட்சியகத்திற்குச் சென்றோம். ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக காலை 9:45 மணிக்கும் அது பூட்டப்பட்டிருந்தது. ஆள் நடமாட்டமே இல்லை. ஏமாற்றத்துடன் அதன் முன் ஒரு புகைப்படம் மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு அடுத்த இடத்திற்குப் புறப்பட்டோம்.

மயில் வடிவக் குன்று – குன்றக்குடி

அடுத்து நாங்கள் சென்றது குன்றக்குடி முருகன் கோயில். மல்லிகைப்பூ வாங்கிக்கொண்டு, நிழல் வசதி செய்யப்பட்ட 60 படிகள் ஏறி குன்றின் மேலே சென்றோம். தரிசனம் முடித்த பின், அங்கிருந்து கீழே தெரிந்த ‘சரவண பொய்கை’ மற்றும் ஊரின் அழகிய காட்சியை ரசித்தோம். முருகன் கோயில்களில் புகழ்பெற்ற ‘பஞ்சாமிர்தம்’ இங்கும் விற்பனைக்கு இருந்திருக்கலாம் எனத் தோன்றியது. சுமார் 30 நிமிடங்களில் தரிசனத்தை முடித்துக்கொண்டு ஆத்தங்குடி நோக்கி நகர்ந்தோம்.

ஆத்தங்குடி அரண்மனை (பெரிய வீடு)- https://www.athangudipalace.com

 குன்றக்குடியிலிருந்து 10 கி.மீ தொலைவில் உள்ள ஆத்தங்குடி அரண்மனைக்குச் சென்றோம். நுழைவுக்கட்டணம் ஒருவருக்கு ₹80 (பிப்ரவரி 2026). இது ஒரு இரண்டு அடுக்கு மாளிகை என்றாலும், தரைத்தளம் மட்டுமே பார்வையாளர்களுக்கு அனுமதிக்கப்படுகிறது. சுமார் 100 அடிக்கு 100 அடி பரப்பளவு கொண்ட இந்த வீடு, மரத்தூண்கள் மற்றும் தரைத்தள வேலைப்பாடுகளுடன் மிக நேர்த்தியாகப் பராமரிக்கப்படுகிறது.

சிறப்பம்சங்கள்:

  • மேற்கூரை: தேக்கு மற்றும் ரோஸ்வுட் மரங்களால் ஆன செதுக்கப்பட்ட ஓடுகள், ஒவ்வொன்றும் தாமிரச் சட்டத்தில் ஓவியங்களுடன் கைவேலையாகச் செய்யப்பட்டுள்ளன.
  • கண்ணாடி வேலைப்பாடுகள்: பிரான்ஸ் நாட்டிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட வண்ணக் கண்ணாடிகள் (Stained Glass) மற்றும் கிருஷ்ண லீலை ஓவியங்கள் கண்களைக் கவர்ந்தன.
  • கல்யாணக் கொட்டகை & வளவு: ‘வளவு’ எனப்படும் முற்றத்தில் சூரிய வெளிச்சமும் காற்றும் புகும் வகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ள மழைநீர் சேகரிப்பு முறை வியக்க வைத்தது. இத்தாலி மார்பிள் மற்றும் பெல்ஜியம் கண்ணாடிகளுடன் கூடிய கல்யாணக் கொட்டகை மிக பிரம்மாண்டம்.
  • பாரம்பரியம்: 1946-ஆம் ஆண்டு திருமண அழைப்பிதழ் மற்றும் செட்டிநாட்டுப் பெண்கள் அணியும் கழுத்திரு’ (தாலி) பற்றிய தகவல்கள் மிக சுவாரஸ்யமானவை.

வெளியே சுவர்களில் பெயிண்ட் உதிர்ந்து பராமரிப்பு தேவைப்பட்டாலும், உள்ளே கலைநயம் கொட்டிக்கிடக்கிறது. குடிநீர் வசதி இருந்தாலும், பார்வையாளர்களுக்கு கழிப்பறை வசதி இல்லாதது ஒரு குறையே.

திருமயம் கோட்டையும் குடைவரை கோயில்களும்

ஆத்தங்குடியிலிருந்து 20 கி.மீ தொலைவில் உள்ள 16-ஆம் நூற்றாண்டு திருமயம் கோட்டைக்கு மதிய வெயிலில் சென்றோம். 12 மணிக்கு கோயில் நடை சாத்தப்படும் என்பதால், முதலில் கோட்டையின் அடியில் உள்ள கோயில்களுக்கு விரைந்தோம். ஸ்ரீரங்கம் பெருமாளை விட பெரிய (22 அடி) சத்யபெருமான் பள்ளிகொண்ட கோலத்தில் காட்சி அளிப்பது அற்புதம். இது 108 திவ்யதேச கோயில்களில் ஒன்று என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அருகில் 7-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சத்யகிரீஸ்வரர் சிவன் குடைவரை கோயிலும் உள்ளது.

 அதன் பின் ASI பராமரிப்பில் உள்ள கோட்டைக்குச் சென்றோம் (நுழைவுக்கட்டணம் ₹25). கோட்டை முழுவதும் பாறைகளால் ஆனது. ஆங்காங்கே 20 அடி விட்டம் கொண்ட பிரம்மாண்ட பாறைகள் செல்பி எடுக்க ஏதுவாக இருந்தன. மேலே ஏறியவுடன் ஒரு பெரிய இரும்பு பீரங்கியைக் கண்டோம், அங்கிருந்து திருமயம் நகரின் முழு அழகையும் ரசிக்க முடிந்தது. திருமயம் கோட்டை பொதுவாக ‘ஊமையன் கோட்டை’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனின் சகோதரரான ஊமைத்துரை, இந்தப் பகுதியில் ஆங்கிலேயர்களால் கைது செய்யப்பட்டார். அவருடனான இந்தத் தொடர்பின் காரணமாகவே இக்கோட்டைக்கு இப்பெயர் வந்தது. இந்தக் கோட்டை, சுமார் 40 ஏக்கர் பரப்பளவில் பரந்து விரிந்து காணப்படுகிறது. இக்கோட்டை 1687-இல் விஜய ரகுநாத சேதுபதியால் கட்டப்பட்டது. இது பாளையக்காரர் போர்களின் போது ஒரு முக்கியமான மற்றும் வலிமையான பாதுகாப்பு அரணாகத் திகழ்ந்தது.

புதுக்கோட்டை – வளர்ச்சியும் மதிய உணவும்

களைப்புடன் புதுக்கோட்டை நகருக்குள் நுழைந்தோம். அதிர்ஷ்டவசமாக ஐஸ்வர்யா வெஜ் ஹோட்டலில் ஏசி ஹாலில் அருமையான மதிய உணவு கிடைத்தது (விலை ₹120). சிவப்பு அவல் பாயசம், கத்தரிக்காய் சாம்பார், புளிக்குழம்பு என பல வகை உணவுகளுடன் வயிறு நிறைந்தது.

நகருக்குள் செல்லும்போது, 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு என் மனைவி படித்த அரசு கலைக் கல்லூரி இப்போது பல புதிய கட்டிடங்களுடன் அடையாளம் தெரியாத அளவிற்கு வளர்ந்திருப்பதைப் பார்த்து வியந்தோம். அரசு நிறுவனங்களின் இந்த உள்கட்டமைப்பு வளர்ச்சி மகிழ்ச்சி அளித்தது.

 சித்தன்னவாசல் – ஓவியங்களும் சமணர் படுகைகளும்

அடுத்து சித்தன்னவாசல் சென்றோம் (ASI கட்டணம் ₹25, பார்க்கிங் ₹60).

  1. ஓவியக் குகை: 50 படிகள் ஏறிச் சென்றால், 1000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய மூலிகை வண்ணங்களால் ஆன ஓவியங்களைக் காணலாம். தாமரை தடாகம், ஆபரணங்கள் அணிந்த பெண் ஓவியங்கள் என அஜந்தா பாணியில் இவை இருந்தன. ஆனால் சமூக விரோதிகள் சுவர்களில் பெயர் எழுதிச் சிதைத்திருப்பது வருத்தமளித்தது.
  2. சமணர் படுகை: வெயிலில் 400 படிகள் ஏறி குன்றின் உச்சிக்குச் சென்றோம். பாதுகாப்பு கம்பிகள் இருந்ததால் ஏறுவது எளிதாக இருந்தது. மேலே சமண முனிவர்கள் தவம் செய்த 17 பாறைப் படுகைகள் இருந்தன. ஒரு வேளை உணவு கிடைக்காவிட்டாலே நாம் வருந்துகிறோம், ஆனால் அந்த முனிவர்கள் காற்று, நீர் மற்றும் சூரிய ஒளியை மட்டும் கொண்டு எப்படி உயிர் வாழ்ந்தார்கள் என்பது வியப்பு!.
  3. மாலை வேளையில் அங்கிருந்த குளிர்ந்த காற்று புத்துணர்ச்சி அளித்தது. அருகில் உள்ள ‘செந்தமிழ் பூங்கா’ மற்றும் படகுத் துறை சரியான பராமரிப்பு இல்லாமல் இருந்தது வருத்தம் அளித்தது.நார்த்தமலை மற்றும் பயண நிறைவு

    திருச்சி திரும்பும் வழியில் கடைசி நிறுத்தமாக நார்த்தமலை முத்துமாரியம்மன் கோயிலுக்குச் சென்றோம். கோயில் திறந்தவுடன் விரைவாகத் தரிசனம் கிடைத்தது. இங்கிருந்து திருச்சி ரயில் நிலையம் சென்று சிறிது ஓய்வெடுத்த பின், அங்கிருந்து மைசூர் செல்லும் ரயிலைப் பிடித்தோம்.  ஆச்சரியப்படும் விதமாக, முதல் வகுப்பு காத்திருப்பு பகுதி நன்றாகப் பராமரிக்கப்பட்டு, காட்சிகளில் ஏராளமான அழகான சுவர் ஓவியங்கள் சேர்க்கப்பட்டன. ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கு மணிநேர ஏசி காத்திருப்பு மண்டபம், AC ஓய்வு அறைகளும் உள்ளன.

    விநாயகரின் “அழைப்பில்” தொடங்கிய இந்த ஆன்மீக மற்றும் வரலாற்றுப் பயணம், பல இனிமையான நினைவுகளுடன் நிறைவடைந்தது. 

     

This post was created with our nice and easy submission form. Create your post!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

GIPHY App Key not set. Please check settings

    மழையும் மனமும் (சிறுகதை) – மனோகர் மைசூரு

    விழியோரம் உறங்கும் கனவு (அத்தியாயம் 1) – மீனாட்சி சுந்தரமூர்த்தி