குடும்பம் ஒரு கோயில் (சிறுகதை) - தெனாலி ராமன்

எழுத்தாளர் தெனாலி ராமன் எழுதிய மற்ற சிறுகதைகளை வாசிக்க இங்கு கிளிக் செய்யவும்

திருச்சியில் ஒரு சிறிய தெருவில் ராமன் குடும்பம் வாழ்ந்தது. அந்த வீடு வெளியில் சாதாரணமாகத் தோன்றினாலும், உள்ளே அது ஒரு கோயில் போல இருந்தது.

வீட்டின் நடுவில் வயதான தாயார், தந்தையுடன் அமர்ந்திருப்பார். தாயார் தினமும் காலை துளசி மாலை கட்டி “ஓம் நமசிவாய” என்று ஜெபம் செய்வார். தந்தை அருகில் அமர்ந்து, “அன்பு தான் எல்லாவற்றுக்கும் அடிப்படை” என்று மெதுவாகச் சொல்வார். இருவரும் சேர்ந்து அந்த வீட்டின் கருவறை போல. அவர்களின் அமைதியான முகம், அந்த வீட்டின் புனிதம்.

மீனா, ராமனின் மனைவி, சமையலறையில் தீபம் போல எப்போதும் எரிந்து கொண்டிருப்பார். குழந்தைகளுக்குப் பள்ளி உணவு, ராமனுக்கு காபி, தாயாருக்கும் தந்தைக்கும் மருந்து — எல்லாம் நேரத்தில். அவரது சிரிப்பு அந்த வீட்டின் ஒளி.

அனிதா, மகள், நடனத்தில் சிறந்தாள். அவள் தினமும் கண்ணாடி முன் பயிற்சி செய்து, “நான் வெற்றி பெறுவேன்” என்று உறுதியுடன் சொல்வாள். அரவிந்த், மகன், அறிவியலில் ஆர்வம் கொண்டான். அவன் சூரிய சக்தி விளக்கு மாதிரி மாடல் செய்து, “இது நம்ம வீட்டில் ஒளி தரும்” என்று பெருமையுடன் காட்டினான். அவர்களின் சிரிப்பு, கேள்விகள், விளையாட்டு — எல்லாம் அந்த வீட்டை உயிரோடு வைத்திருந்தது. அவர்கள் தான் அந்த கோயிலின் வேதம்.

ராமன், குடும்பத்தின் பூசாரி போல, அனைவரையும் ஒன்றாக இணைப்பவர். அவர் சொன்ன வார்த்தைகள் அந்த வீட்டின் வழிபாட்டு மந்திரம். “நீங்கள் எல்லோரும் என் கோயிலின் தீபங்கள்” என்று அவர் பெருமையுடன் கூறுவார்.

ஒரு நாள், அந்த வீட்டில் வெற்றியின் திருவிழா நடந்தது. அனிதா பள்ளி நடனப்போட்டியில் கலந்து கொண்டு தனது அழகான நடனத்தால் அனைவரையும் கவர்ந்தாள். அவள் முதலிடம் பெற்றாள். அரவிந்த் அறிவியல் கண்காட்சியில் தனது “சூரிய சக்தி விளக்கு” கண்டுபிடிப்பை காட்டினான். ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள், பெற்றோர்கள் அனைவரும் பாராட்டினர்.

மீனா புதிய சமையல் முறையை முயற்சி செய்து, அனைவருக்கும் சுவையான உணவு செய்து கொடுத்தார். தாயார், “இது கோயிலில் பிரசாதம் போல இருக்கிறது” என்று பாராட்டினார். ராமன் பள்ளியில் எழுதிய கட்டுரை, மாவட்ட அளவிலான போட்டியில் முதலிடம் பெற்றது. தந்தை, அனைவரையும் பார்த்து, “இது தான் உண்மையான கோயில். ஒவ்வொருவரும் தங்கள் பங்கை புனிதமாக நிறைவேற்றுகிறார்கள்” என்று பெருமையுடன் கூறினார்.

அந்த நாளில், ஒவ்வொருவரும் வெற்றியடைந்தனர். வீடு முழுவதும் விளக்குகள் எரிந்தது, சிரிப்புகள் ஒலித்தது, அன்பு பரவியது. தாயார் மெதுவாக, “இது தான் உண்மையான கோயில்” என்று சொன்னார். ராமன் சிரித்தார்; “ஆம் அம்மா, குடும்பம் ஒருக் கோயில் தான். இதில் ஒவ்வொருவரும் ஒரு புனிதப் பங்கு வகிக்கிறார்கள்.”

அந்த இரவு, வீடு முழுவதும் தீபங்கள் ஒளிர்ந்தன. குழந்தைகள் சிரித்தனர், மீனா சமையலறையில் பிரசாதம் போல உணவு பரிமாறினாள், ராமன் தாயாரும் தந்தையும் அருகில் அமர்ந்து அந்த அமைதியை ரசித்தார். அந்த வீட்டின் ஒவ்வொரு மூலையும் அன்பின் ஒளியால் நிரம்பியது.

குடும்பம் ஒரு கோயில் — அன்பும் ஒற்றுமையும் தான் அதன் மூலஸ்தானம்.

(முற்றும்)

This post was created with our nice and easy submission form. Create your post!

Ad# : Grab your Home and Kitchen Deals in Amazon

யதார்த்தத்தின் வலி (சிறுகதை) – மீனாக்ஷி சேகர்

தனிக்குடித்தனம் (சிறுகதை) – ஸ்ரீவித்யா பசுபதி

நகுலனின் நாலு கட்டு வீடு நூல் (விமர்சனம்) – தி. வள்ளி, திருநெல்வேலி

பூங்காவும்… மாவீரர்… ஐஸ்கிரீம் ஷாப்பும்! (சிறுகதை) – தெனாலி ராமன்